Bugünlerde dünya gündeminde olan Azerbaycan- Ermenistan savaşı 30 yıl aradan sonra bir kez daha dikkatleri DaÄŸlık KarabaÄŸ’a çekti.
Bundan tam 30 yıl önce, zamanın SSCB (Rusya) desteÄŸiyle, Azerbaycan toprağı olan KarabaÄŸ Ermenistan terör devleti tarafından iÅŸgal edilmiÅŸti. O günlerde KarabaÄŸ, Hocalı, AÄŸdam, Fuzuli gibi bir çok ÅŸehirde Ermeniler soykırım gerçekleÅŸtirerek, yüzlerce masum sivilin ölmesine, yaralanmasına ve bir milyon kiÅŸinin göç etmesine neden olmuÅŸlardı.
O acı ve korkunç katliam günlerini yaÅŸayan, o gün 9 yaşında olan, bu gün Belçika’da yaÅŸayan ‘Ä°laha Tağıyeva’ başından geçenleri ve bugünkü savaÅŸ hakkında duygularını bizlerle paylaÅŸarak, hüzünlü ama, topraklarının kurtarılmasından dolayı da sevinç dolu sözlerini sizlerle paylaşıyoruz.
“Öncelikle kendimi anlatma fırsatı verdiÄŸiniz için sizlere teÅŸekkür ediyorum. Ben, Ä°lahe Tağıyeva (Rafaelkızı) 1982 yılında KarabaÄŸ’ın AÄŸdam ÅŸehrinde dünyaya geldim. 1993 yılında Åžehrimizin Ermeniler tarafından iÅŸgal edilmesiyle canımızı kurtarmak amacıyla küçük yaÅŸta ailemle birlikte Bakü’ye göçtük. Uzun yıllar burada bir gazete ve radyo da siyasi muhabir olarak çalıştım. Daha sonra 2013 yılında Belçika’ya geldim. Evli ve 3 çocuk annesiyim. 1988 yılında baÅŸlayan ve 1993 yılında SSBC’nin yardımıyla iÅŸgalle sonuçlanan kendi ÅŸehrimiz aÄŸdam ile birlikte topraklarımızın %20’si iÅŸgal edildi. 30 yıla yakındır iÅŸgal edilen topraklarımızın kurtulmasının hayaliyle yaÅŸadık.
Ä°ÅŸgal edilmiÅŸ topraklarımız yetmediÄŸi gibi, Ermeniler cüretlenerek, Tovuz baÅŸta olmak üzere diÄŸer ÅŸehirlerimize de saldırınca, CumhurbaÅŸkanımız ve baÅŸkomutan Ä°lham Aliyev’in önderliÄŸinde baÅŸlatılan karşı atakta, kahraman ordumuz kahramanca mücadelesi sonucu, Allah’a ÅŸükürler olsun ki bir çok yerleÅŸim yerimizi kurtardı ve kurtarmaya devam ediyor. AÄŸdam baÅŸta olmak üzere KarabaÄŸ dahil tüm topraklarımızın kurtarılmasını Allah’tan diliyorum. Ä°nÅŸallah kurtarılacak.
Yıllardır çektiÄŸimiz acı ve özlemler son bulacaktır inÅŸallah. Bu günlerde 30 yıl öncesi yaÅŸadıklarım tekrar bir filim ÅŸeridi gibi gözlerimden geçmekte. Biz çok sıkıntılı ve acılı günler yaÅŸadık o zamanlar. Ben o zamanlar çocuk olduÄŸum için o zaman savaÅŸtaki patlamalara seslere ÅŸahit olduÄŸum için, bugün benim yanımda bir balon patlasa bile hemen panik atak oluyor, korkuyorum. O zamanki çocukluÄŸumdan kalan psikolojik tepki yani.
Annem ve babam savaÅŸ ortamında bizleri kendilerinden ayırıp uzak yerlere götürmedi. Biz ailece AÄŸdam’da kaldık. Benim amcamın oÄŸlu Anar Eliyev, 17 yaşında savaÅŸa katılarak, cephede yardım ediyordu. O ÅŸehit oldu. O’nun ÅŸehit oluÅŸuyla ailemizin ağıtları halen kulaklarımda. Bu ister istemez bizlerde deprasyona neden oluyordu. Kimin ÅŸehidi varsa ailece hemen koÅŸuyor onlara yardımcı olmaya onları teselli etmeye çalışıyordu aile büyüklerimiz.
Biz çocukken pijama giyip yatamazdık her an bir bomba patlayacak, yada baskın olacak endiÅŸesiyle elbiselerimizle yatardık. Annemiz ceplerimize ekmek ve su koyardı ne olurdu ne olmazdı diye. O dönem en çok bizim ÅŸehir ÅŸehit verdi. 1992 yılında ÅžuÅŸa ve Hocalı alındı. Buradaki ÅŸehitler diÄŸer özgür ÅŸehirlerdeki camilere getirildi. 1992’de ben 10 yaşındaydım bir taraftan okuyor, diÄŸer taraftan da Ermenilerin hergün artan cinayetlerine ÅŸahit oluyor üzülüyorduk. Okula geldiÄŸimizde sınıfta arkadaÅŸlarımızın akrabalarının ÅŸehit haberlerini alıyor üzülüyorduk. Bu ortamda alınan eÄŸitim ne kadar verimli olabilirdi?
1988’de baÅŸlayan iÅŸgal savaşı 1993’e kadar sürdü. en çok ÅŸehidi 1992 ve 1993 yıllarında verdik. Hocalı, AÄŸdam, Fuzuli, Kelbecer, ÅžuÅŸa hep bu yıllarda iÅŸgal edildi. O zamanlar babam çalışıyordu biz annemle evde idik, top attılar biz hemen kendi yaptığımız derme çatma sığınaÄŸa koÅŸardık.
SığınaÄŸa kaçarken kız kardeÅŸimle beraber biz annemizin elini sıkıca tutardık. Annem kızım elini bırakın deÄŸiÅŸik yerlere kaçınki top düÅŸerse hepimiz ölmeyelim bari birilerimiz yaÅŸar derdi. Biz ise ondan ayrılmak istemiyorduk annemiz ölmesin diye. Biz baÅŸka evdeydik asıl evimizin bacasına füze düÅŸtü evimizin çatısı dağıldı.
ÇocukluÄŸumuzu yaÅŸayamadık. ÇocukluÄŸumuz bomba ve ÅŸehit ağıtlarıyla geçti. Tabidir ki buda bizde çok olumsuz etkiler oluÅŸturdu.
Ben Ordumuzun iÅŸgal edilmiÅŸ kalan topraklarını da kurtaracağına inanıyorum. Tüm bu savaÅŸ ortamında bizler ülkemizde olmasak da en azı buralardan Azerbaycan halkının haklı davasını birebir görüÅŸtüÄŸümüz insanlar ve sosyal medya paylaşımlarımızla Belçikalı dostlarımıza anlatıyor, iÅŸgalci Ermenistan’ın çirkin iÅŸgal ve cinayetlerini aÅŸikar etmeye çalışıyoruz.
Azerbaycan Ermenistan toprağına saldırmıyor, iÅŸgal edilmiÅŸ kendi toprağını savunuyor, biz vatandaÅŸlarda devletimizin bu haklı mücadelesinde yanındayız. Åžehitlerimiz ve kahraman ordumuzu dualarla anıyor, Zaferin bizim olacağı ümidini halen koruyoruz.
Bu anlamda kahraman ordumuzun ÅŸehit ailelerine yardımcı olmak amacıyla ‘yardım kampanyası’ düzenledik.
www.belcikaaydinhaber.com
